Twórca metody aktorskiej. Urodzony w Rzeszowie w tysiąc dziewięćset trzydziestym trzecim roku. Grotowski był jednym z reformatorów teatru dwudziestym wieku. Uczęszczał do szkoły teatralnej w Krakowie. Później wyjechał na studia do Moskwy. Tam zapoznał się z technikami aktorskimi i artystycznymi Stanisławskiego. W tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym szóstym roku powrócił do kraju i został asystentem w krakowskiej szkole teatralnej. Pierwsza premierę wystawił w teatrze opolskim to był Orfeusz. Oczywiście później wystawiał Dziady Adama Mickiewicza, a rok później dramat Juliusza Słowackiego Kordiana. Także w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym drugim roku wspólnie z Józefem Szajną wyreżyserował Tragiczne dzieje doktora Fausta. Po likwidacji teatru w Opolu przeniósł się do Wrocławia. Pierwszą premiera był Akropolis Wyspiańskiego. Nie chciał tradycyjnie opowiadać fabuły, ale tak przekształcał dramat aby stworzyć myślową inscenizację. Grotowski podobnie montował spektakl jak się robi w telewizji.
Grotowski był przeciwnikiem tworzenia barier między widownią a aktorami, to właśnie w Opolu narodziły się jego pierwsze eksperymenty teatralne. Przenosiny jego teatru do Wrocławia, zaowocowały zaś zmianą nazwy Teatru 13 Rzędów na Teatr Laboratorium, który zasłynął na cały świat sztuką Apocalypsis cum figuris...
Wzbudza to pewien podziw wobec tego nieżyjącego już wybitnego Polaka, ale także wzbudza pewną refleksję nad tym, w jaki sposób żyje się z ludźmi wybitnymi, z artystami - gdzie jest rola kobiety, jak wyglądają relacje między dziećmi a takim ojcem, co z życiem codziennym. Na takie pytania dopiero współczesność szuka odpowiedzi...
Współpracownicy twierdzą, że nigdy nie był miły, nie był człowiekiem z ogładą. Większość ludzi go po prostu nie znosiła, jednak wszyscy chcieli oglądać jego spektakle. Kobiety twierdzą, że nie był nawet przystojny. Człowiek otyły, bez większego uroku i bez umiejętności poruszania się wśród ludzi...
Copyright @ 2011 grotowskiyear.pl