Jeden z krytyków, po obejrzeniu sztuki Grotowskiego, stwierdził, że istniejący teatr po Grotowskim nie jest już taki sam. Wprowadził on bowiem nową koncepcję postrzegania sztuki teatralnej, wiele czerpał między innymi z metody Stanisławskiego, którą pogłębiał w Moskwie. Jerzy Grotowski w teatrze szukał przede wszystkim zrozumienia dla funkcjonowania ludzkiego organizmu, dzięki jego energii. Był mistrzem słowa, skupiał się głównie na przekazaniu treści, czyli na tym co w teatrze powinno być najważniejsze. Być może sprzyjały mu temu czasy, w których przyszło mu tworzyć. Czasy komunizmu, nie pozwalały, na powiedzenie wszystkiego wprost. Dlatego Grotowski, musiał uciekać się w grę słowną, sztukę aluzji, lawirowania słowem. To nauczyło go, jak wielka siła tkwi w słowie, na nim powinna opierać się i stanowić sens, każda sztuka teatralna. Teatr, według niego jeśli skupi się na ubogiego formie, będzie mógł konkurować z telewizją czy filmem. Był ceniony na całym świecie, obecnie w naszym kraju jego postać jest tak jakby zapomniana.
W trakcie pobytu w Moskwie, szukał śladów twórczości głównie Meyerholda, którego twórczość nie była powszechnie znana w Polsce, a prześladowana przez władze w Moskwie. Z czasem jednak, po dokładnym zapoznaniu się z twórczością Meyerholda, zwrócił się ponownie ku metodzie Stanisławskiego, który według niego o wiele lepiej pojmował istotę aktorstwa...
Następnie wyjechał na rok studiów do Moskwy aby tam zapoznać się z innymi technikami aktorskimi i artystycznymi. Pierwszym jego debiutem teatralnym był spektakl w Teatrze Starym w Krakowie, gdzie na deskach teatru przedstawił spektakl Krzesła...
Grotowski próbował zatrzymać ten nurt gdy na scenie pojawia się multum maszynerii i elektroniki. To on chciał rozróżnić że jest różnica pomiędzy filmem i teatrem i nie można o tym zapominać. Uważał iż teatr w którym to obraz staje się ważniejszy od człowieka traci swoje podstawowe funkcje społeczne...
Copyright @ 2011 grotowskiyear.pl