Jerzy Grotowski prawdziwy fenomen swoich czasów. Długo szukać w ciemnych czasach PRL-u tak wybitnej postaci związanej z polską sceną teatralną, dla, którego teatr był wszystkim i stanowił wszystko, treść życia. Zwany też despotą, poświęcił dla sceny wszystko, swoją rodzinę, miłość. To teatr był jego prawdziwą miłością, niemal żoną, która kochał całe życie. Zwolennik ascetycznej formy teatru. Według niego, by teatr mógł naprawdę stanowić opór mas mediom, i wciąż napierającej pop kulturze powinien być ubogi. Sam też wykreował pojęcie teatru ubogiego, czyli oszczędnego w swej formie. Najważniejsza była treść, to co sztuka miała do przekazania, nie efekty wizualne, tylko przesłanie. Według niego najważniejszym celem teatru było zbudowanie specyficznej więzi, między aktorem a widzem. Tylko w ten sposób, można było uchwycić prawdziwy sens istnienia teatru. Teatr według Grotowskiego był bowiem sztuką, która miała poruszać, zmuszać do myślenia, a nie tylko bezmyślnego odbioru dźwięków i obrazów.
Wraz z wybuchem wojny, Grotowski przeniósł się ze swoją rodzina w okolice wsi Nienadówka, aby spokojnie przeżyć czasy wojenne, które w miastach były szczególnie okrutne. Ojciec Grotowskiego w czasie wojny przebywał poza granicami kraju, gdzie walczył w obronie ojczyzny...
Dla niego każda osoba była warta poznania, każda z nich miała własną ciekawą, nie powtarzalną historie której warto posłuchać. Prywatnie Grotowski uwielbiał wybierać się ze swoimi znajomymi do restauracji, jednakże często najbliżsi powtarzają iż dla Grotowskiego teatr był wszystkim...
Głównym celem istnienia instytutu imienia Jerzego Grotowskiego jest kontynuacja jego idei. Nie jest to jednak miejsce tylko kultu samej twórczości Grotowskiego. Jego dokonania są punktem wyjścia do dalszej analizy teatru. Sama instytucja, oprócz promowania twórczości Grotowskiego zajmuje się też badaniem jego twórczości...
Copyright @ 2011 grotowskiyear.pl