Wbrew temu co się powszechnie sądzi, Jerzy Grotowski wyjechał do Moskwy by przede wszystkim pogłębiać wiedzę na temat aktorstwa. Nie planował on u progu swej kariery, zostania reżyserem. To co go najbardziej interesowało w teatrze to rola aktora w spektaklu teatralnym, jako swoistego medium. W początkach swej kariery wierzył, że sam może doskonale uprawiać zawód aktora. W trakcie pobytu w Moskwie, szukał śladów twórczości głównie Meyerholda, którego twórczość nie była powszechnie znana w Polsce, a prześladowana przez władze w Moskwie. Z czasem jednak, po dokładnym zapoznaniu się z twórczością Meyerholda, zwrócił się ponownie ku metodzie Stanisławskiego, który według niego o wiele lepiej pojmował istotę aktorstwa. Sam Grotowski, nawet rozwinął koncepcję Stanisławskiego. Skupił się on na fizycznych możliwościach aktora. Można zatem powiedzieć, że Grotowski, był kontynuatorem metody Stanisławskiego, a nawet jego prekursorem. Właśnie najbliżej Grotowskiemu było do Stanisławskiego.
Jerzy Grotowski był osobą która szukała człowieka. Który chciał zrozumieć istotę jego funkcjonowania za pomocą teatru. Zawsze szukał jakiegoś kodu, który chciał poznać. Chciał w ogóle wyeliminować widzów, nie tolerował żadnych ograniczeń. Tworzył sztukę dla sztuki. Dla niego liczył się najbardziej widz i aktor był najważniejszy...
Trudno jest jednak dziwić się takiej zamkniętej postawie uczniów Grotowskiego. Wszak jeśli odnajdziemy jakiekolwiek informacje prasowe albo publikacje poświęcone Grotowskiemu, odkryjemy, że pełna jest ona przekłamań, sfałszowanych nawet faktów. Zdarzają się na przykład w literaturze oskarżenia o manipulację, sekciarstwo, albo hochsztaplerkę...
Był to człowiek, od którego odchodziły kobiety aktorki, bo były w ciąży, a Grotowski przecież nie uznawał rodziny. Ciąża to coś oddzielającego aktorkę od teatru, nie mogła ona zostać w tym stanie w teatrze. W taki właśnie sposób z teatru Grotowskiego musiały odejść miedzy innymi Maja Komorowska, a także Ewa Lubowiecka...
Copyright @ 2011 grotowskiyear.pl